Ik wilde niet als buitenstaander meteen al een grote mond opzetten, dus ik ben maar eens beleefd gaan kennismaken. Rechts van me woont een soort oudere jongere, hij heet Christian Love. Hij zit veel aan zijn motor te sleutelen op zijn achterplaatsje. Liefst met de radio aan. Erg vriendelijk is hij niet.
Aan de andere kant woont mevrouw Callista Fuchs, die iedere avond in dezelfde trui langskomt, op weg naar weet ik veel waar. Ze zei dat ze nachtdiensten heeft. Maar hoe of wat, daar deed ze nogal geheimzinnig over. Ook niet erg geneigd om contact te leggen met een indringer uit de stad. Nou ja, het heeft zijn tijd nodig, denk ik dan maar.
Als ik ze wat beter ken ga ik wel eens over die muziek beginnen. Het heeft geen zin om ze allemaal meteen tegen me in het harnas te jagen.
Aan de overkant heb ik kennisgemaakt met Neil, ook al een vreemde snoeshaan als je het mij vraagt.
Ik heb tomaten geplant. Zomaar voor de aardigheid. Ze zullen wel geen vruchten meer dragen voor de winter komt. Hoewel de winters hier niet zo koud zijn als op het vasteland, zijn er wel veel stormen.
De tomaten kregen al heel gauw luis. Ik had ze nog wel zo goed bemest. En niet teveel water gegeven, zoals het op het zakje beschreven stond voor deze soort.
En toen zag ik ineens deze dame in mijn tuin in de weer met een gieter. Ongevraagd. Het is de huiseigenaar en ze bemoeit zich overal mee. Komt iedere dag even kijken of alles nog heel is. Jemig, waar ben ik in terecht gekomen?
Ja, wat zal ik nou doen? Zal ik er wat over zeggen of niet. Ik zie het nog maar even aan.
Ik vroeg mijn vriend Arnoud te eten. Hij moppert wat af, die jongen. Hij klaagde dat hij steeds met de pont moet om eten te kopen. Ik beloofde dat ik op zou schieten met mijn winkeltje.
Volgens mij is hij nog niet verhongerd, want hij krijgt een aardig buikje. Dat heb ik uiteraard niet tegen hem gezegd.
Dus, ik ben eens gaan rondkijken. En vond dit oude schuurtje te huur. Heel geschikt als winkeltje.
Ik had het niet verwacht, maar het liep storm zeg. Er wonen nog best wel veel mensen op dit eiland. En ze zeiden allemaal dat ze zo blij waren dat ik dit deed. Eentje heeft een stukje over me geschreven in het wijkkrantje en dat leverde nog veel meer klanten op. Ik denk dat ik binnenkort moet uitzien naar iets groters, want mijn winkeltje stond steeds bomvol.
Samen op de bank hebben we wat afgekletst met veel chocola. :)
Ze heeft een stacaravan gevonden aan de bosrand en ze wil me wel helpen met mijn winkel. Ze heeft iets technisch gestudeerd, ik ben vergeten hoe het heet, maar ze zei dat ze robots kan maken. Nou ja, niet zelf maken, ze bestelt een pakket via internet uit China en dat zet ze in elkaar. Dat lijkt me wel leuk voor mijn winkeltje.
-o-o-o-o-o-
1 stadsie gevangen
Aantal Sims: 3 (1 CAS en 2 stadsies)
3 huishoudens
1 zaak begonnen - dus 1 CAS Sim verdiend (1/2)
Vermenigvuldigingsfactor: 2
Populatie: 2x3 = 6
Geen opmerkingen:
Een reactie posten