Round 2 (2) - Kaylynn en Hermine Spitzig

Kijk, dit wordt ons nieuwe eetcafé. Het heet Moeders Pappot. Met chefkok Hermine. Mijn tante Hermine zou trots op ons zijn geweest, als ze dit had mogen meemaken.

Ik speelde voor gastvrouw en bediening. Dat was best moeilijk, want ik heb geen ervaring. Ik morste af en toe met het eten.

Het is gewoon griezelig hoe intelligent Hermine is. Ik vergeet soms gewoon dat ik haar zelf in elkaar gezet heb. Ze slaapt in mijn bed en ze eet hetzelfde als ik. Hoe kunnen ze het zo maken?

Ze kan op zonne-energie werken, maar het is winter dus er is niet veel zon.

Ze is niet alleen een bediende, ze heeft ook nog een eigen 'leven'. Zo ging ze op eigen initiatief bij de buren aanbellen. Ik dacht, die gaat klagen over de muziek. Ze ging naar overbuurman Neil.

Na een paar uur was ze nog niet terug, dus ik ging kijken waar ze bleef. Toen vond ik haar in een innige omhelzing met Neil. Samen aan het dansen. Hoe romantisch.

Is die man wel goed bij zijn hoofd? Het is wel een ding van blik en lampjes hoor. Ze bleef er zelfs slapen. 

Daarna heb ik haar niet veel meer gezien. Ze is altijd bij Neil. Ze maakt zijn eten klaar in plaats van het mijne. Ze maakt zijn huis schoon. En ze dansen en knuffelen de hele dag. Ho, wacht even! Wie heeft hier een duur pakket in China besteld? Wie heeft weken staan knutselen om iemand in elkaar te zetten? Ik dacht toch dat ze mijn eigendom was nu.

Uit arren moede ging ik zelf maar weer koken. Wat meteen resulteerde in... 

... twee keer brand! En het bezoek van twee aardige brandweermannen. 

Of ik in het vervolg een beetje uit wil kijken. Ik schaamde me dood.

Dus ik besloot dat ik een nieuwe keuken wilde. Dat oude kookplaatje dat kan echt niet meer. Gelukkig heb ik een kennis die daar zijn hand niet voor omdraait. Paul Kievit is altijd blij met een klusje. Kijk eens wat een mooie rode keuken ik nu heb. Met allemaal nieuwe tegels.

Een hele verbetering!

Hermine vindt dat we naar een nieuwer en groter huis moeten uitzien. Maar ik hou van dit straatje en de kleine huisjes, ik wil hier niet weg.

Toen Hermine alweer bij Neil zat... 

...kwam Arnoud lang en samen keken we naar de tv.  

Ik geloof dat het komkommertijd is, want er was allemaal raar nieuws. Over mensen die ufo's hebben gezien en zo. Arnoud zei dat hij blij was dat wij hier op de eiland wonen, ver van de gekte van de rest van de wereld.

Er was een man die beweerde dat hij ontvoerd was door aliens. Nou ja zeg... 

Wie gelooft er nou zoiets? Dat is natuurlijk allemaal nep. 

De volgende dag vertelde een klant me dat er een grote boot was aangekomen van het leger. Er kwamen allemaal van die groene vrachtwagens uit. Het schijnt dat hier in de duinen een militaire basis is. Die was al jaren verlaten, maar het schijnt dat hij weer in gebruik wordt genomen. Ik weet niet wat ik daar nou van moe denken. Wat moeten ze hier nu doen? Oefeningen houden in de duinen? Schieten en zo? Lekker is dat! En de vogels dan? Mag dit zomaar? Ik dacht dat ik verhuisd was naar een rustig eiland.
Maar... aan de andere kant... dit is goed voor mijn zaken. Die soldaten willen vast wel komen eten in mijn eetcafé. Ik word al een echte zakenvrouw, dat ik overal geld in zie.

Tussen de middag liet ik de zaak achter onder de hoede van Andrea en Danielle en ik ging eens een kijkje nemen. Ik was wel nieuwsgierig. 

Ik ontmoette een heel aardige vent, hij heet Phil. 

Ik nodigde hem uit voor een etentje bij me thuis die avond. Hermine was aan het werk in Moeders Pappot, dus we hadden het rijk alleen. En ik heb voor de verandering het eten niet verbrand, de goden zijn met mij. Phil is zo'n leuke vent, hij heeft veel gereisd. 

-o-o-o-o-

Huihoudens: 4
Speelbare Sims: 7
CAS Sims: 2/3 (1 erbij voor Moeders Pappot)
Zaken van speelbare Sims: 2
Zaak zonder eigenaar: 1 (De legerbasis, telt niet mee)
Banen vrijgespeeld: Leger (helemaal), 1 Ordehandhaving (voor Arnoud)
Branden: 3
Inbraken: None
Sim Multiplier: 2
Populatie: 14